Afgelopen zaterdag speelde de E2 zijn laatste competitiewedstrijd thuis tegen de koploper JEKA E7. Al snel in de competitie was duidelijk dat het kampioenschap zou gaan naar JEKA E7; Terheijden E2 of Rijen E3.  JEKA had hiervoor echter de beste papieren. Zij stonden lange tijd bovenaan in de competitie, met ook nog eens een zeer gunstig doelgemiddelde. Halverwege de competitie namen zij, in een thuiswedstrijd, de koppositie over van Terheijden E2 door een knappe 8-5 overwinning. Het zou de enige verliespartij zijn van Terheijden.

Daarna volgde een spannende strijd om de koppositie, waarbij JEKA eigenlijk onafgebroken aan kop stond, op de voet gevolgd door Terheijden en Rijen. Na het onderlinge gelijke spel tussen JEKA en Rijen, wist Terheijden te profiteren door een 7-1 overwinning op SCO/TOFS. Toen de nummer 2 Rijen vorige week ook nog eens onverwachts verloor van datzelfde SCO, kwam het kampioenschap voor Terheijden wel erg dichtbij, maar dan moest er in de laatste thuiswedstrijd, met 2 punten achterstand op de koploper JEKA, nog
wel “ff “gewonnen worden door de jongens. Zeer zeker geen makkelijke opgaaf, en een beetje te vergelijken met de laatste competitiewedstrijd tussen Ajax en Twente van het vorige seizoen, rechtstreeks om het kampioenschap. Toch sleepte Terheijden een overwinning uit het vuur, en hoe: Tijdens de laatste training waren de jongens al vol van de naderende kampioenswedstrijd.
Ze trainden dan ook geconcentreerder dan ooit, vastbesloten om in de wedstrijd met de volle 100% voor de winst te gaan.

Na een sterk motiverende speech door de trainer in de kleedkamer, en een goede warming up, starte de wedstrijd met een tot op het bot gemotiveerd Terheijden. Van beide teams waren er veel supporters aanwezig, waarbij de supporters van JEKA zelfs al spandoeken uitrolden. JEKA zou voldoende hebben aan een gelijk spel, en ik had het idee dat ze ook met die achterliggende gedachte aan de wedstrijd begonnen. Terheijden starte veel feller, maar toch was het JEKA dat zeer vroeg in de eerste helft op voorsprong kwam. Kort daarop wist Terheijden echter, door een zeer fraaie voorzet en dito treffer, de 1-1 te maken.

De toon was gezet, en wat zich ontpopte was een zeer aantrekkelijke wedstrijd tussen 2 teams die zonder enige schroom vol voor de winst gingen. Nog in de eerste helft kwam Terheijden op voorsprong, maar maakte JEKA daarna weer knap gelijk, waardoor er een ruststand van 2-2 op het scorebord stond.  Na de limonade starte de 2^e helft onder de zeer strakke leiding van onze pas
geslaagde jeugdscheidsrechter, Martijn Lokate (Martijn, hartelijk dank voor alle wedstrijden die je deze competitie voor ons professioneel geleid hebt). Terheijden nam vlug de leiding door de 3-2 tegen de touwen te jagen, maar de wedstrijd
duurde nog lang dus tijd voor veel vreugde was er niet. Na enige tijd 3-2 voor te hebben gestaan kwam JEKA toch weer terug tot 3-3. Ook hierna bleef de wedstrijd op en neer golven met kansen en reddingen over en weer. Zo werd een afstandspegel door JEKA knap uit de kruising geranseld door onze keeper Jurek, die daarmee een bijna zeker tegendoelpunt wist te voorkomen. Ook de supportersgroepen langs de lijn, die steeds groter werd, roerden zich, en  leefden fanatiek mee met het verloop v/d wedstrijd. Nadat tegen het einde de
4-3 voor Terheijden viel, werd de spanning haast voelbaar. JEKA zette nog maar eens aan en ging vol overgave voor de gelijkmaker en het kampioenschap. Terheijden was echter vastbesloten om de overwinning over de streep te trekken, en verdedigde vol overgave de voorsprong. Niet alleen verdedigend stond het team echter hun mannetje, brutaal werd ook nog “gewoon” gespeeld voor de 5-3.

Langs alle kanten kreeg de scheids het verzoek om toch maar snel af te fluiten, maar deze was onvermurwbaar, en leide de wedstrijd correct en sportief naar het einde. Na het laatste fluitsignaal door Martijn was de vreugde dan ook zeer groot bij Terheijden Het verdriet bij de spelers van JEKA, zeer begrijpelijk, ook. Onze complimenten aan de jongens en begeleiders van JEKA. Ook zij hadden sportief
gestreden voor wat ze waard waren. Daarna volgde de feestvreugde op het veld en in de kleedkamer met heuse (kinder)champagne die rijkelijk in het rond werd gespoten. Na de traktatie door jarige jop Björn, volgde nog de afsluiter in de kantine met drank en friet, en
een toespraak door de trotse voorzitter. Dit was het perfecte einde van een leuke najaarscompetitie. Tijdens de bezielende
trainingen van de2 trainers Olof en Erik is het team stapsgewijs steeds beter samen gaan voetballen. Natuurlijk moeten ze nog veel leren, maar dat kunnen ze nu gaan laten zien in de voorjaarscompetitie, waarin ze mogelijkerwijs weer JEKA E7 treffen, en meer teams van dat kaliber. Maar dat is voor latere zorg, eerst maar eens genieten van dit winterkampioenschap.

Het kampioensteam

Erik en Olof, namens de jongens , Carlo en Lise, bedankt voor de wijze waarop jullie de jongens trainen en begeleiden. En Jongens, jullie namens de trainers en leiders bedankt voor jullie spelvreugde en inzet.

Tot dinsdag,
op de kampioenstraining.